รวมปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ช่วยระบุผู้ป่วยมีโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อนและไม่ร่วมมือในการรักษา
การดูแลผู้ป่วยในปัจจุบันไม่ได้พิจารณาเพียงอาการเจ็บป่วยหรือผลตรวจทางการแพทย์เท่านั้น แต่ยังต้องมองให้ลึกไปถึงปัจจัยรอบด้านที่ส่งผลต่อพฤติกรรมสุขภาพและผลลัพธ์ของการรักษา ผู้ป่วยจำนวนไม่น้อยมีแนวโน้มเกิดภาวะแทรกซ้อน ไม่รับประทานยาตามแพทย์สั่ง ขาดนัด หรือกลับเข้ารับการรักษาซ้ำโดยที่สาเหตุไม่ได้มาจากโรคโดยตรงเพียงอย่างเดียว หากแต่มาจากข้อจำกัดด้านเศรษฐกิจ สภาพแวดล้อม ความเข้าใจเกี่ยวกับโรค และการสนับสนุนจากคนรอบตัวด้วย การระบุผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยงได้อย่างแม่นยำจึงเป็นหัวใจสำคัญของการวางแผนรักษาเชิงรุก เพราะเมื่อทีมแพทย์ พยาบาล หรือผู้ดูแลสามารถมองเห็นสัญญาณเตือนล่วงหน้า ก็จะช่วยลดความรุนแรงของโรค ป้องกันภาวะแทรกซ้อน และเพิ่มโอกาสให้ผู้ป่วยร่วมมือในการรักษาได้มากขึ้น บทความนี้จะพาไปสำรวจปัจจัยเสี่ยงสำคัญทั้งด้านคลินิกและด้านพฤติกรรมสังคมที่มีผลต่อการดูแลผู้ป่วยอย่างรอบด้าน ปัจจัยทางคลินิกที่สะท้อนความเสี่ยงของผู้ป่วย ปัจจัยทางคลินิกถือเป็นข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญที่สุดในการประเมินว่าผู้ป่วยรายใดมีโอกาสเกิดภาวะแทรกซ้อนสูงกว่าปกติ ไม่ว่าจะเป็นความรุนแรงของโรค โรคร่วมหลายชนิด ประวัติการรักษาเดิม หรือผลตรวจทางห้องปฏิบัติการที่ผิดปกติ หากผู้ป่วยมีโรคเรื้อรังหลายอย่างพร้อมกัน เช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง โรคไต หรือโรคหัวใจ ความเสี่ยงในการควบคุมอาการและการตอบสนองต่อการรักษาก็มักซับซ้อนมากขึ้น นอกจากนี้ ผู้ป่วยที่เคยมีประวัติแอดมิตบ่อย เข้าห้องฉุกเฉินซ้ำ หรือมีภาวะแทรกซ้อนจากโรคเดิมมาก่อน
